Atteinte de la borréliose chronique persistante , babesia et bartonella ; le déni est grand , battons nous pour la faire connaitre la borréliose de lyme et ses coinfections ; 8 ans de bi et tri therapies d'antibiotiques auxquels j'ai ajouté une partie du protocole Buhner et autres
🧬 CZY POD ETYKIETĄ FIBROMIALGII KRYJE SIĘ INFEKCJA?
CZY POD ETYKIETĄ FIBROMIALGII KRYJE SIĘ INFEKCJA? 
NAUKA I UKRYTE PRZYCZYNY – CZY TO BARTONELLA?Badania prowadzone przez zespół z North Carolina State University rzucają nowe światło na to, co może mieć znaczenie u części osób z przewlekłym bólem i objawami przypisywanymi fibromialgii.
EKSPERCI, KTÓRZY PRZERWALI MILCZENIEW badaniach uczestniczyli m.in. dr Breitschwerdt oraz dr Mozayeni.
Analizowano pacjentów reumatologicznych, w tym osoby z rozpoznaniem fibromialgii.
Wyniki otwierają ważne pytania badawcze:
62% pacjentów miało we krwi przeciwciała przeciwko Bartonella.
41,1% pacjentów miało wykrywalną Bartonella we krwi przy zastosowaniu specjalistycznych metod.
Co ważne, wykorzystano metody diagnostyczne znacznie bardziej zaawansowane
niż standardowe badania dostępne w zwykłym laboratorium.
To właśnie dlatego pojawia się pytanie:
Czy u części pacjentów diagnozowanych jako fibromialgia może współistnieć niewykryta infekcja?
OBJAWY NEUROLOGICZNE TO NIE WYOBRAŹNIADrętwienie.
Pieczenie skóry.
Mgła mózgowa.
Zaburzenia czucia.
Bóle neuropatyczne.
Problemy z widzeniem.
Objawy, które pacjenci często słyszą, że są „od stresu” albo „psychosomatyczne”,
mogą wymagać znacznie szerszego spojrzenia.
To, że czegoś nie widać w podstawowych badaniach, nie oznacza, że pacjentowi nic nie jest.
CO TO OZNACZA....Nie chodzi o to, żeby każdą fibromialgię uznać za Bartonellę.
Chodzi o coś znacznie ważniejszego, o prawo do szukania przyczyny.
Jeżeli u części pacjentów rzeczywiście występują trudne do wykrycia zakażenia,
warto o nich pamiętać podczas diagnostyki różnicowej.
Bo diagnoza nie powinna być końcem poszukiwań.
Powinna być początkiem pytań.
FIBROMIALGIA – HISTORIA, FAKTY I KONTROWERSJEFibromialgia nie jest „nową modą” ani przejściowym trendem.
To dziesięciolecia walki pacjentów o uznanie cierpienia,
którego często nie widać w standardowych badaniach.
Już w 1815 roku opisywano objawy określane jako „reumatyzm tkanek miękkich”.
W 1904 roku Sir William Gowers wprowadził termin fibrositis, zakładając,
że przyczyną jest stan zapalny.
W 1976 roku dr Yunus i dr Hench wprowadzili nazwę fibromialgia.
Nazwa odnosi się do:
FIBRA 
włókno
włóknoMYO mięsień
mięsieńALGIA ból
bólW 1992 roku fibromialgia została oficjalnie uznana przez WHO jako jednostka chorobowa.
PSYCHOSOMATYKA CZY UKŁAD NERWOWY?Przez lata pacjentom sugerowano, że problem może leżeć przede wszystkim w psychice, szczególnie gdy morfologia czy RTG nie wykazywały wyraźnych zmian.
Dziś fibromialgię wiąże się m.in. z centralną sensytyzacją – zaburzoną regulacją
przetwarzania bodźców bólowych przez układ nerwowy.
System alarmowy organizmu może reagować zbyt mocno.
Dotyk może boleć.
Hałas może męczyć.
Światło może drażnić.
A ból może stać się codziennością.
JAK SIĘ JĄ LECZY?Nie istnieje jedna tabletka, która trwale usuwa fibromialgię.
Stosuje się m.in. leki wpływające na przewodzenie i przetwarzanie sygnałów bólowych,
takie jak pregabalina, duloksetyna czy amitryptylina.
Standardowe leki przeciwzapalne często nie przynoszą oczekiwanej ulgi,
ponieważ mechanizm fibromialgii nie jest typowym stanem zapalnym stawów.
Problem polega jednak na tym, że leczenie objawowe nie zawsze daje pacjentowi
wystarczającą poprawę.
A życie z przewlekłym bólem potrafi oznaczać kolejne leki,
kolejne skutki uboczne i kolejne próby znalezienia choć odrobiny ulgi.
I WŁAŚNIE DLATEGO WARTO SZUKAĆ DALEJ.Nie każda fibromialgia oznacza infekcję.
Ale każda osoba z przewlekłym, niewyjaśnionym bólem zasługuje na to,
żeby jej objawów nie zbywać jednym słowem.
Bo pacjent potrzebuje nie tylko nazwy swojej choroby.
Potrzebuje odpowiedzi na pytanie: DLACZEGO?
Nie przestawajmy szukać przyczyny.
FR Se connecter Enquête sous hypnose ésotérique : maladie de Lyme, la tique était une arme de laboratoire
https://www.youtube.com/watch?v=g7sSAtBOyNE
Lyme : la voie interdite , Kris Newby ( BITTEN )
My book BITTEN is now available in French, under the title "Lyme: The Forbidden Path." It includes an excellent preface by Professor Christian Perronne, a French physician and professor of infectious and tropical diseases at the University of Versailles-St Quentin, Paris-Saclay, France.
https://buff.ly/WSdp5HB
Mon livre BITTEN est désormais disponible en français, sous le titre « Lyme : la voie interdite ». Il comprend une excellente préface du professeur Christian Perronne, médecin français et professeur de maladies infectieuses et tropicales à l'université de Versailles-Saint-Quentin, Paris-Saclay, en France.
https://buff.ly/WSdp5HB
https://buff.ly/WSdp5HB
Relapsing fever revisited: New insights into neglected borrelial infections
Relapsing fever revisited: New insights into neglected borrelial infections
Abstract
Why revisit our understanding of relapsing fever and their causative spirochaetes? We have seen many existing paradigms of relapsing fever borreliosis challenged over recent years, largely facilitated through technological molecular biological improvements. Concepts that were believed for many years are now being questioned; from the origins of B. recurrentis, the epidemic form of relapsing fever, through to the one-tick-one Borrelia model. Furthermore, the description of relapsing fever borreliae such as B. miyamotoi transmitted by hard tick species and increasing reports of new borrelial species have prompted a re-evaluation of existing knowledge. Within this narrative review, we overview existing knowledge of relapsing fever ecology, epidemiology, diagnostics, disease and prevention, and explore several research gaps worthy of further research.
https://journals.plos.org/plosntds/article?id=10.1371%2Fjournal.pntd.0014737&fbclid=IwY2xjawUdsDtwZG9mAWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR7FivJjD9xKqYIPGy2JwRgrTyuNN3_cijUG3FJ2GG_To6TcwwXQm1hpk1yoGQ_aem_LTIFJIobwJsLHRCb54BbeA
BARTONELLA W KLESZCZACH??!!! NIEMIECKIE BADANIE NA 230 KLESZCZACH MÓWI ,,TAK
BARTONELLA W KLESZCZACH??!!! NIEMIECKIE BADANIE NA 230 KLESZCZACH MÓWI ,,TAK"Kiedy w Polsce lekarze chorób zakaźnych mówią chorym,
że Bartonella nie jest przenoszona przez kleszcze spójrzmy na tę publikację.
Nie na opinię.
Nie na czyjeś przekonanie.
Na konkretne badanie. Na 230 kleszczy. Na wyniki PCR.
I tutaj robi się naprawdę ciekawie.
W 2011 roku opublikowano badanie dotyczące kleszczy Ixodes ricinus pobranych od ludzi
w Niemczech.
Przebadano 230 kleszczy.
W 16 z nich — czyli w 6,9% — wykryto DNA bakterii z rodzaju Bartonella.
A wśród tych 16 dodatnich kleszczy:
15 zawierało DNA Bartonella henselae, 1 zawierał DNA Bartonella clarridgeiae.Co więcej, 25% kleszczy dodatnich pod względem Bartonella było jednocześnie
zakażonych materiałem genetycznym Borrelia burgdorferi.
Czyli 4 z 16 kleszczy dodatnich na Bartonella zawierały jednocześnie materiał genetyczny
Bartonella i Borrelia.
I teraz najważniejsze.
Autorzy napisali, że ich dane pokazują obecność Bartonella henselae w Ixodes ricinus i
że kleszcze mogą stanowić źródło zakażenia dla człowieka.
To konkretny wynik laboratoryjny, którego również nie można udawać, że nie ma.
Bo mamy:
230 przebadanych kleszczy.
16 dodatnich na Bartonella.
15 z Bartonella henselae.
4 jednocześnie z Borrelia.
I dlatego pytanie o udział kleszczy w transmisji Bartonella nie powinno być zamykane
jednym zdaniem:
„Kleszcz nie przenosi Bartonelli.”
Skoro naukowcy wykryli Bartonella henselae w Ixodes ricinus i sami wskazali, że kleszcze mogą stanowić źródło zakażenia człowieka, to temat zasługuje na dalsze badania, a nie na jego ignorowanie.
Chory ma prawo pytać.
Nauka ma obowiązek sprawdzać.
A wyników badań nie powinno się zamiatać pod dywan.
To nie jest ostateczny dowód transmisji, ale konkretny wynik laboratoryjny,
którego nie można ignorować
persistent babesia and bartonella infections can lead to suicidality & chronic illness in young people.
NEW peer-reviewed paper (link in comments) finds persistent babesia and bartonella infections can lead to suicidality & chronic illness in young people. I know, this won’t be a surprise to many here but it is further evidence that WE NEED BETTER DIAGNOSTICS & Rx to get these pathogens out of the brain!!
BARTONELLA A OBRZĘK WĘZŁÓW CHŁONNYCH....
BARTONELLA A OBRZĘK WĘZŁÓW CHŁONNYCH....
Powiększone węzły chłonne mogą być jednym z objawów infekcji związanej z bakterią Bartonella. Ich wygląd i przebieg mogą być różne od nagłego, dużego i bolesnego obrzęku po mniejsze, nawracające powiększenia.
DUŻY, OSTRY OBRZĘKW przypadku zakażenia po zadrapaniu lub ugryzieniu może dojść do miejscowej infekcji i
silnej reakcji zapalnej.
Co może się pojawić?
• duży, wyraźnie powiększony węzeł
• guz o wielkości około 2–5 cm lub większy
• tkliwość i ból
• szybkie powiększenie węzła nawet w ciągu kilku dni
ŚREDNI, NAWRACAJĄCY OBRZĘKPrzy przewlekającym się procesie infekcyjnym obraz może wyglądać zupełnie inaczej.
Mogą pojawiać się mniejsze, powiększone węzły, które okresowo zmieniają swoją wielkość.
Charakterystyczne mogą być:
• węzły wielkości groszku lub większe
• okresowe powiększanie się i zmniejszanie
• bolesność podczas zaostrzeń
• utrzymywanie się zmian przez wiele tygodni lub miesięcy
CHOROBA KOCIEGO PAZURAJedną z najbardziej znanych chorób związanych z Bartonellą jest choroba kociego pazura.
Do zakażenia może dojść między innymi po zadrapaniu lub ugryzieniu przez zakażone zwierzę.
Bakteria może następnie wywołać reakcję zapalną w obrębie najbliższych węzłów chłonnych, prowadząc do ich powiększenia i bolesności.
BARTONELLA MOŻE DAWAĆ RÓŻNE OBRAZY ZMIAN WĘZŁÓW CHŁONNYCH OD NAGŁEGO, DUŻEGO OBRZĘKU PO MAŁE, NAWRACAJĄCE POWIĘKSZENIA.
FIBROMIALGIA – HISTORIA, FAKTY I KONTROWERSJE....
FIBROMIALGIA – HISTORIA, FAKTY I KONTROWERSJE....
Fibromialgia to nie jest „nowa moda” ani przejściowy trend. To dekady trudnej walki o uznanie cierpienia, którego nie potwierdzają standardowe badania diagnostyczne. Życie pokazuje, że
mamy do czynienia z bólem, który jest prawdziwy, choć niewidoczny dla oka. 
SKĄD SIĘ WZIĘŁA NAZWA?
Fibromialgia to nie jest współczesny wymysł.
Już w 1815 roku lekarze opisywali objawy pod nazwą „reumatyzm tkanek miękkich”.
1904 r. – Sir William Gowers wprowadza termin fibrositis (błędnie zakładając, że przyczyną jest stan zapalny mięśni).
1976 r. – Dr Yunus i dr Hench oficjalnie wprowadzają nazwę FIBROMIALGIA.
Zmiana była konieczna, ponieważ badania dowiodły, że w tkankach nie toczy się proces zapalny.
Co kryje się w tej nazwie?
FIBRA włókno
włókno MYO mięsień
mięsieńALGIA ból
ból
1992 r. – WHO oficjalnie uznaje fibromialgię i wpisuje ją na listę jednostek chorobowych.
PSYCHOSOMATYKA CZY REUMATYZM?
To kluczowy punkt, w którym pacjenci najczęściej zderzają się z murem niezrozumienia. 
Błędne przekonania: Przez lata sugerowano, że problem leży wyłącznie w psychice,
ponieważ morfologia czy RTG nie wykazują nieprawidłowości.
Współczesna wiedza: To schorzenie układu nerwowego – CENTRALNA SENSYTYZACJA.
System alarmowy organizmu ma zbyt nisko ustawiony próg bólu. To, co dla innych jest zwykłym dotykiem, dla osoby chorej staje się sygnałem – ALARM: BÓL! 
JAK TO SIĘ WŁAŚCIWIE LECZY?
Nie istnieje jedna magiczna tabletka, która mogłaby „wyłączyć” chorobę.
Leki na receptę: Często stosuje się preparaty przeciwdepresyjne lub przeciwpadaczkowe.
Celem nie jest leczenie zaburzeń psychicznych, lecz próba wyciszenia nadreaktywnych nerwów.
Blokowanie bólu: Standardowe leki przeciwzapalne (jak ibuprofen) zazwyczaj zawodzą.
Problem nie dotyczy bowiem stawów, lecz błędnego przewodzenia impulsów nerwowych. 
BRUTALNA PRAWDA: BRAK SKUTECZNEJ TERAPII
Mimo postępu nauk medycznych, wciąż nie znamy lekarstwa, które trwale cofnęłoby zmiany wywołane przez fibromialgię.
Oszukiwanie układu nerwowego: Farmakoterapia (pregabalina, duloksetyna, amitryptylina) ma jedynie podnieść próg bólu. Ulga bywa jednak znikoma, podczas gdy skutki uboczne są często dewastujące. 
Błędne koło: Wielu chorych wpada w pułapkę polipragmazji – przyjmują jednocześnie leki przeciwbólowe, nasenne i rozluźniające, co dodatkowo obciąża organizm.
Bezradność systemu: Sugestie w stylu „proszę unikać stresu” brzmią jak ponury żart dla osoby,
która nie śpi z powodu chronicznego bólu. To przerzucanie pełnej odpowiedzialności za stan zdrowia na barki pacjentów. 
WNIOSKI:
Dzisiejsza medycyna potrafi jedynie nieco „stłumić” sygnały bólowe, ale nie przywraca pełnej jakości życia sprzed diagnozy. Życie z fibromialgią to praca na pełen etat, wymagająca nadludzkiej siły przy jednoczesnym braku realnego wsparcia ze strony nowoczesnej farmakologii. 
🦠 BORRELIA POTRAFI ZMIENIAĆ TO, CO WIDZI NASZ UKŁAD ODPORNOŚCIOWY.
BORRELIA POTRAFI ZMIENIAĆ TO, CO WIDZI NASZ UKŁAD ODPORNOŚCIOWY.Jednym z mechanizmów, który pomaga Borrelia utrudniać skuteczną odpowiedź immunologiczną, jest zmienność antygenowa białka VlsE.
Czym jest VlsE?VlsE to białko znajdujące się na powierzchni bakterii. Dla naszego układu odpornościowego może być ono jednym z elementów, po których rozpoznaje on Borrelia i przeciwko którym uruchamia odpowiedź immunologiczną.
I tutaj zaczyna się problem.Układ odpornościowy rozpoznaje określone elementy bakterii i zaczyna produkować przeciwciała.
Ale Borrelia nie musi pozostawać „tym samym celem”.
Bakteria może zmieniać ekspresję regionów genu vlsE, przez co zmienia się budowa antygenowa VlsE. W efekcie przeciwciała i inne elementy odpowiedzi immunologicznej, które wcześniej rozpoznawały dany wariant, mogą mieć większy problem z rozpoznaniem kolejnego.To trochę jak próba złapania kogoś, kto za każdym razem zmienia swój wygląd.
Układ odpornościowy identyfikuje cel.
Borrelia zmienia cel.
I właśnie dlatego mówi się o zmienności antygenowej – bakteria może modyfikować
to, co znajduje się na jej powierzchni i co jest „widziane” przez nasz układ odpornościowy.
Co ważne, nie chodzi tutaj po prostu o zwykłe „ukrywanie się”.
To znacznie bardziej złożony mechanizm biologiczny, w którym Borrelia może zmieniać swoje antygeny, utrudniając organizmowi utrzymanie skutecznego rozpoznawania bakterii.
To pokazuje, jak skomplikowana może być walka pomiędzy patogenem a układem odpornościowym.Nie wystarczy powiedzieć: „organizm powinien ją po prostu rozpoznać”.
Bo bakteria posiada mechanizmy, które mogą utrudniać to rozpoznanie.
Kiedy myślisz, że już ją rozpoznałeś… ona potrafi zmienić to, co widzisz.
Inscription à :
Articles (Atom)